Wszystko, co musisz wiedzieć o mikroagresjach

Relacje I Miłość

Kobieta wyróżniająca się Fotografia podstawowaGetty Images

Jesteś ładna jak na czarną dziewczynę. ( Czy wszystkie czarne dziewczyny nie są ładne? ) Dlaczego wymawiasz wszystkie swoje słowa? ( Ponieważ tak mówię. Wolałbyś, żebym mówił inaczej? ) Nie jesteś naprawdę czarny, jesteś Oreo. ( Ostatnim razem, gdy sprawdzałem, tak, ale dziękuję za porównanie mnie do jednego z najlepszych ciastek wszechczasów ). Czy chciałbyś mieć dobre włosy? ( Czy ty? )

powiązane historie Czy istnieje różnica między rasą a pochodzeniem etnicznym? Ponad 100 autorów queer udostępnia swoje ulubione książki LGBTQ J.K. Komentarze Rowling ranią moją rodzinę

Dorastając na przedmieściach w Maryland, które są uważane za postępowe politycznie i społecznie, takie stwierdzenia były kierowane do mnie na prawie każdym etapie mojego życia. Teraz znam dla nich nazwę, którą prawdopodobnie słyszałeś od znajomego lub widziałeś w mediach społecznościowych: mikroaggresje.

Często, kiedy to słyszałem, śmiałem się, ucząc się, jak zabawiać wybawiciela, jednocześnie wmawiając sobie, że to, co mówią, nie jest wielką sprawą. Ale w tych słowach było coś tak subtelnie bolesnego, że nadal mnie wyróżniają. Dlaczego te zawoalowane obelgi - które teraz postrzegam raczej jako bolesne niż żart - wciąż odbijają się w mojej głowie? Ponieważ są szkodliwe emocjonalnie, ale wyjaśnijmy, dlaczego.




Po pierwsze, czym właściwie jest mikroagresja?

Mikroagresja to komentarz lub gest (wykonany celowo lub nie), który karmi się stereotypami lub negatywnymi założeniami tworzonymi wokół uciskanych lub marginalizowanych grup ludzi. Termin został po raz pierwszy użyty w latach 70 przez Chester M. Pierce z Harvardu, MD. Zwykle opierają się na rasie, pochodzeniu etnicznym, religii, płci, orientacji seksualnej lub niepełnosprawności danej osoby - a odbiorca może poczuć się jak atak.

Pomyśl o mikroaggresjach jako o wielopoziomowych formach komunikacji. Słowa, które zostały wypowiedziane, mogą wydawać się neutralne lub nawet pozytywne dla mówcy, ale ta neutralność jest cienką warstwą uprzedzeń, które mogą się pod nimi kryć. Dr Derald W. Sue, profesor psychologii i edukacji na Uniwersytecie Columbia, bada mikroaggresje i ich wpływ.

Powiązana historia Czas przestać mówić, że przepraszam

„Amerykanie pochodzenia azjatyckiego i Ameryki Łacińskiej są często chwaleni za„ dobrą znajomość angielskiego ”- mówi. „Ale istnieje ukryta komunikacja, której doświadcza cel:„ Mówisz doskonale po angielsku ”do celu mówi:„ Nie jesteś prawdziwym Amerykaninem. Jesteś wiecznym kosmitą we własnym kraju ”- wyjaśnia Sue.

Tłumaczenie? To stwierdzenie sugeruje, że od mieszkańców Azji i Ameryki Łacińskiej nie oczekuje się, że będą mówić językiem kraju, w którym mieszkają. Dlaczego mieliby szokować, że mówią po angielsku? Ta odpowiedź może być zakorzeniona w długo utrzymywanych stereotypach.

Jakie są inne typowe przykłady mikroaggresji, które można usłyszeć w życiu codziennym?

  1. 'Gdzie jesteś naprawdę od?'
  2. „Nie zachowujesz się jak czarny człowiek”.
  3. - Jesteś taki elokwentny.
  4. „To, jak pokonałeś swoją niepełnosprawność, jest tak inspirujące”.
  5. - Nie wyglądasz na transpłciowego.
  6. „Jesteś fajniejszy niż większość (wstaw tutaj grupę marginalizowaną), wiem”.
  7. - Twoje imię jest trudne do wymówienia. Czy zamiast tego mogę do ciebie zadzwonić?
  8. - Jesteś Azjatą? Powinieneś poznać mojego jedynego chińskiego przyjaciela. Wszyscy możecie się znać.
  9. - Czy to twoje prawdziwe włosy? Czy mogę to dotknąć?'
  10. „Jestem daltonistą. Nie widzę koloru.

    Według Sue oświadczenia odzwierciedlają ukrytą stronniczość mówcy, zdefiniowane przez Perception.org jako , „kiedy mamy stosunek do ludzi lub kojarzymy z nimi stereotypy bez naszej świadomej wiedzy”. I choć mogą być przypadkowo rzucane, mają bardzo realny wpływ na ludzi, do których są skierowani.

    Dlaczego są krzywdzące?

    Mikroaggresje są szczególnie toksyczne, ponieważ agresor często nie postrzega ich wypowiedzi jako zniewagi. Ci, którzy je dostarczają, mogą się zastanawiać: „Dlaczego jesteś taki wrażliwy” lub „Dlaczego robisz to z rasą?”

    powiązane historie Dlaczego tak ważne jest, aby mieć przyjaciół w pracy Uprzedzenia rasowe w opiece zdrowotnej to ogólnokrajowa epidemia

    Ale o to chodzi. Bez względu na twój zamiar - lub jego brak - uprzedzenia, których możesz nawet nie być świadomy, prowadzą do mikroaggresji, i nie ma sposobu, aby określić lub kontrolować, jak ktoś reaguje na słowa, które uważają za bolesne.

    „W naszych badaniach odkrywamy, że wpływ mikroaggresji kumuluje się, powodując poważne szkody psychiczne” - mówi Sue.

    Jest prawdopodobne, że to nie pierwszy raz, gdy na cel padają pytania o postrzegane przez niego „lepsze umiejętności mówienia” lub o jego osobowość, która jest sprzeczna z założeniami związanymi z ich pochodzeniem etnicznym. I weź to od kogoś, kto tam był (aka ten pisarz), ciągłe stawianie czoła nudnym pytaniom i stereotypom, kiedy po prostu próbujesz być sobą, jak wszyscy inni, jest wyczerpujące.

    Jak reaguję na mikroagresję w miejscu pracy?

    Warto przemyśleć strategie przeciwdziałające uprzedzeniom, zanim staniesz się świadkiem lub doświadczysz mikroagresji. W tej chwili ktoś postronny może po prostu nie wiedzieć, co robić lub jak pomóc. Z drugiej strony cel może odczuwać złość zranioną i zadawać sobie pytanie: „Co się właśnie stało?” Ta mieszanka emocji utrudnia odpowiedź.

    Jedna strategia reagowania, która działa, gdy korzystasz z przewidywania i może dosłownie powstrzymać bolesne stwierdzenie? Jeśli ktoś zacznie opowiadać rasistowski dowcip, na przykład, powiedz: „Nie chcę tego słyszeć” lub, mniej stanowczo, „nie idźmy tam” - radzi Sue.

    Dodaje, że ludzie, którzy nie są świadomi tego, że mikroagresja jest obraźliwa, nie zrozumieją reakcji kogoś, kto czuje się zraniony. Wywołując komentarz osoby, pomagasz ludziom zrozumieć, jak stronnicze jest ich stwierdzenie. W odpowiedzi na czyjś komentarz powiedz: „To jest stereotyp. Nie wierzę w to ”lub„ Myślę, że to, co właśnie powiedziałeś, było obraźliwe, ponieważ ... ”

    A co, jeśli autorytet dopuści się mikroagresji?

    Konfrontacja z jednostką w celu dokonania mikroagresji może mieć negatywne i potencjalnie niebezpieczne konsekwencje - zwłaszcza jeśli agresor jest na pozycji władzy. „Może być dla ciebie korzystne odwołanie się do wyższego organu o równym statusie sprawcy, aby zajął się tą sytuacją” - mówi Sue. Na przykład student, który doświadcza mikroaggresji ze strony profesora, może poprosić innego profesora, który jest sprzymierzeńcem, o interwencję i popieranie ich.

    A jeśli nadal nie w pełni rozumiesz koncepcję ...

    Sue sugeruje, że wszyscy próbujemy oduczyć się uprzedzeń, z którymi byliśmy indoktrynowani w pierwszej kolejności, niezależnie od twojego pochodzenia. „Każdy z nas, nawet osoby kolorowe i inne zmarginalizowane grupy, jesteśmy kulturowo uwarunkowani uprzedzeniami, przekonaniami, postawami i zachowaniami, które są szkodliwe dla innych grup” - mówi Sue.

    Pamiętaj, że najważniejszą rzeczą jest słuchanie innych grup, gdy poruszają problem, który ich niepokoi i jest nieśmiały - i staraj się nie przyjmować postawy defensywnej. Sue mówi, że szczególnie biali ludzie powinni o tym pamiętać w społeczeństwie, w którym kolor skóry ma moc definiowania rzeczywistości.

    Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest próba zrozumienia krzywdy wyrządzonej przez Ciebie lub kogoś innego i zastosowanie zdobytej wiedzy w podobnych okolicznościach w przyszłości. W razie wątpliwości przeproś szczerze i powiedz: „Jak cię obraziłem? Ponieważ nie chcę tego robić ani tobie, ani nikomu innemu ”.


    Aby uzyskać więcej sposobów na najlepsze życie i wszystkie rzeczy Oprah, zapisz się do naszego newslettera!

    Reklama - czytaj dalej poniżej