Jak uspokoić niespokojne przywiązanie?

Doskonalenie Siebie

Jak uspokoić niespokojne przywiązanie?

Bez wątpienia przywiązanie jest dobre. W końcu należy się spodziewać trzymania się czegoś, co daje ci szczęście i przyjemność. To ma sens, że możesz oprzeć się utracie kogoś lub czegoś, co kochasz.

Istnieje jednak cienka linia oddzielająca zdrowe i niezdrowe przywiązania. Kiedy zaczynasz czuć, że wolisz odpuścić najważniejsze rzeczy w życiu na rzecz tego obiektu przywiązania, wkraczasz na niezdrowe terytorium.

Przywiązanie lękowe jest jednym z niezdrowych stylów przywiązania. Osoby cierpiące na tę przypadłość mają trudności z poczuciem bezpieczeństwa w związkach.



Przyczyny i rozwiązania nie są trudne do ustalenia. W tym artykule przyjrzymy się możliwym wyzwalaczom, symptomom i lekarstwom na niespokojne przywiązanie.

Jaki jest styl przywiązania lękowego?

Jest to rodzaj stylu przywiązania zakorzenionego w niepewności, porzuceniu i niedocenieniu. Znane również jako lękowe i zaabsorbowane zaburzenie przywiązania, cierpiące na to zaburzenie są często określane jako potrzebujące. Mają tendencję do przywiązywania się do ludzi w swoim życiu i są zdruzgotani, kiedy odchodzą.

Osoby z przywiązaniem lękowym mają niską samoocenę i są podatne na niepokój. Chcą mieć blisko siebie podopiecznych i podejrzewają, że to uczucie nie jest odwzajemnione. W ich relacjach z innymi jest dużo niepewności.

Jak się rozwija?

Przywiązanie lękowe jest produktem niepewnego i niestabilnego dzieciństwa. Jeśli rodzic lub rodzice są nieprzewidywalni i/lub niewrażliwi emocjonalnie, dziecko czuje się zdezorientowane, czego się od nich spodziewać. W jednej chwili będą obdarzać dziecko miłością i uwagą i sprawić, że poczuje się bezpiecznie. Ale czasami dziecko czuje się opuszczone i zaniedbane.

Brak konsekwencji w miłości, uwadze i bezpieczeństwie może sprawić, że dziecko zdezorientuje się. Nie są pewni, czego się spodziewać i pragną uwagi, miłości i bezpieczeństwa.

To doświadczenie w dzieciństwie trwa, gdy wkraczają w dorosłość. Trudno im zaufać innym. Unikają zależności od innych.

Trauma z dzieciństwa może spowodować trwałe zmiany w mózgu. Ciało migdałowate, część mózgu, która pomaga wykryć niebezpieczeństwo, może się powiększyć z powodu urazu. To powiększone i nadaktywne ciało migdałowate sprawia, że ​​widzisz zagrożenia, gdy ich nie ma. Kiedy zaczynasz wątpić w swoją zdolność do przetwarzania zagrożeń, ponieważ myślisz, że możesz przesadzać, możesz w rzeczywistości przeoczyć wiele rzeczywistych zagrożeń. Wszystko to sprawi, że poczujesz się niepewny i niespokojny.

Genetyka może również odgrywać rolę w rozwoju tego zaburzenia.

Skąd wiedzieć, czy masz niespokojne przywiązanie?

Osoby cierpiące na lękowe zaburzenie przywiązania często doświadczają tych objawów w swoich związkach.

  • Poczucie niepewności
  • Skłonność do zaborczości lub przywiązania
  • Nieufność wobec innych
  • Zazdrość
  • Niska samo ocena
  • Gniew, niepokój i uraza
  • Bojąc się porzucenia i bycia odrzuconym
  • Tęsknię za intymnością, ale czuję się przez nią przytłoczony

Zaburzenie jest również widoczne w zachowaniu. Niektóre typowe wzorce zachowań związane z przywiązaniem lękowym to:

  • Obwinianie siebie, gdy coś idzie nie tak
  • Nadmierna analiza, dlaczego połączenia i wiadomości nie są odbierane lub zwracane
  • Zakładając najgorszy wynik
  • Marzenia o idealnym życiu
  • Obawiając się, że nie jesteś lubiany lub kochany
  • Czując ciągłą potrzebę udowadniania siebie innym
  • Przekonanie, że czegoś Ci brakuje i nie jesteś doskonały
  • Uczucia potrzeby, pustki, samotności i desperacji
  • Poczucie chęci poprawy sytuacji, nawet jeśli dzieje się to na własny koszt
  • Za dużo myślenia o innych i o tym, jak nie spełniają oni Twoich oczekiwań
  • Emocjonalne wybuchy, gdy zachowanie innych nie odpowiada Twoim oczekiwaniom
  • Niepewny swojego zachowania i wątpisz, czy przesadzasz

Jak leczyć niespokojne przywiązanie?

Jeśli czujesz, że masz lękowe zaburzenie przywiązania, możesz sobie pomóc poprzez uspokojenie niespokojnego umysłu, stymulację tej części mózgu, która jest bardziej rozważna i wspierająca, zwiększenie wiary w siebie i wewnętrznej siły oraz ponowne połączenie ze sobą.

Oto kilka kroków do uzdrowienia niespokojnego przywiązania.

1. Uspokój swój układ nerwowy

Kiedy poczujesz, że wzbiera w tobie niepokój, możesz zastosować różne taktyki, aby stworzyć przerwę w procesie myślowym. Robienie czegoś tak prostego, jak pauza i 3-5 głębokich oddechów, może zapewnić niezbędną przerwę.

Aby utrzymać emocje w ryzach, możesz włączyć medytację, jogę, techniki oddechowe lub ćwiczenia do swojej codziennej rutyny. Pomocne są również masaże, akupunktura i terapia. Dowiedz się, co działa dla Ciebie i podążaj za tym.

2. Regularna samoopieka

Nic tak nie uspokaja umysłu i ciała, jak poświęcanie sobie uwagi, na którą zasługujesz i rozpieszczanie siebie. Codziennie ładuj i odmładzaj się, aby mieć pewność, że Twój umysł pozostanie w pozytywnej przestrzeni. Utrzymując negatywność z dala, możesz wyeliminować niepokój i stres w życiu. Te strategie dbania o siebie pomagają również w podnoszeniu poczucia własnej wartości, uważności i odporności.

3. Przejmij kontrolę nad swoimi myślami

Większość problemów związanych z umysłem pojawia się lub pogarsza, gdy pozwalasz, aby twoje zdrowie psychiczne się pogorszyło. Kiedy zauważysz, że wkradają się negatywne myśli, chwyć je w zarodku. Nie pozwól im się zakorzenić i siać spustoszenie w twoim umyśle. Możesz znaleźć własne sposoby na przezwyciężenie negatywnych myśli.

Jeśli już doświadczasz stresu i niepokoju, podejmij kroki, aby odzyskać kontrolę nad swoim umysłem. Negatywność jest znacznie silniejsza niż pozytywne myśli. Oznacza to, że musisz włożyć dodatkowy wysiłek. Praktykowanie uważności, afirmacji i wdzięczności okazuje się być w tym niezmiernie pomocne.

4. Wypuść trochę pary

Ale uważaj, aby robić to konstruktywnie. Wyraź stłumione emocje, które odczuwasz poprzez czynności takie jak prowadzenie dziennika. Tworzenie muzyki, malowanie i pisanie może usunąć niektóre stłumione emocje, które cię dręczyły.

Możesz spróbować prowadzenia dziennika z perspektywy swojego wewnętrznego dziecka. Zamieszanie, oszołomienie i potrzebę miłości, uwagi i bezpieczeństwa, które odczuwałeś jako dziecko, można rozwiązać poprzez prowadzenie dziennika. Spróbuj wychować wewnętrzne dziecko w sobie, przyjmując rolę pełnomocnego dorosłego, oferując rady, jak uleczyć traumę.

Oto kilka nawyków, których należy unikać, aby kontrolować lękowe zaburzenie przywiązania.

  • Nie rezygnuj ze swojej wartości, aby uszczęśliwić kogoś innego.
  • Unikaj szkodliwych zachowań, takich jak objadanie się lub picie oraz niewystarczająca ilość jedzenia lub spania.
  • Nie bądź zbyt dostępny dla innych. Robiąc to, zaniedbujesz i porzucasz siebie i swoje potrzeby.
  • Nie uciekaj się do negatywnego myślenia.
  • Unikaj kompleksu zbawiciela, będącego przedłużeniem dziecięcej fantazji o uratowaniu przed nędzną egzystencją. Stawiając innych na piedestale, dajesz im władzę nad sobą.
  • Nie odczuwaj potrzeby udowadniania siebie innym. Robiąc to, narażasz się na manipulację i wyzysk.
  • Unikaj trybu walki lub ucieczki. To nie jest produktywne.

Istnieją czerwone flagi, które powinny wzbudzać niepokój w każdym związku, zwłaszcza jeśli jesteś w takim, który nie jest zdrowy. Poznaj oznaki niezdrowego związku i dowiedz się, jak ich uniknąć z tego artykułu – Czerwone flagi niezdrowego związku .

Cierpliwość jest kluczem do pokonania lękowego zaburzenia przywiązania. Odzyskiwanie nie jest procesem z dnia na dzień. To może być trudne i wymagające, a jednocześnie satysfakcjonujące i wyzwalające.

Możesz ćwiczyć strategie samoopieki, które obejmują wdrażanie samoregulacji i ustalanie zdrowych granic. Pomoże to podnieść wiarę w siebie, poczucie własnej wartości i pewność siebie, dając poczucie wzmocnienia i dobrego samopoczucia.

Rekomendowane lektury: